وَ أَنْ أَلْقِ عَصاكَ و بفكن عصاى خويش ، و افكندش به فرمان خداى خويش ؛ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ چون ديدش كه مىجنبيد چون مارى عظيم ، روى به هزيمت آورد و بازنگشت از بيم . يا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ و گفته شد كه يا موسى بن عمران ، بيا و مترس چه تويى از ايمنان . ( 31 ) اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ درآور « 1 » دست در جيبت ، تا بيرون آرى « 2 » تابان بىهيچ آفت ؛ وَ اضْمُمْ إِلَيْكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ و فراز آر سوى خويش ساعد « 3 » و بازوى خويش از جهت ترس را ، و آرام نفس را . فَذانِكَ بُرْهانانِ مِنْ رَبِّكَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ اين دو چيز دو حجت‌اند از پروردگار تو ، بر درستى كار تو ؛ سوى فرعون و ديگر سران ، چه ايشانند از قديم باز گروه فاسقان . ( 32 ) قالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْساً فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ گفت اى پروردگار من ، من كشته‌ام از ايشان يك‌تن ، و من « 4 » مىترسم از كشتن . ( 33 ) وَ أَخِي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِساناً و برادرم هارون فصيح‌تر است از من به زفان ، فَأَرْسِلْهُ مَعِي رِدْءاً يُصَدِّقُنِي رسول گردان وى را « 5 » با من تا يارى بود مرا و تصديق كند مرا در آن ؛ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ چه مىترسم ، كه دروغ گوى خوانندم . ( 34 ) قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ گفت هرآينه بازوى ترا « 6 » به برادرى تو قوى كنيم « 7 » ، وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً و شما را حجت و قدرت دهيم .

--> ( 1 ) - ن : درآر . ( 2 ) - ن و ت : برون آيد . ( 3 ) - اصل : صاعد و صحيح آن ساعد است . ( 4 ) - ن و ت : « من » ندارد . ( 5 ) - ن : ورا ( 6 ) - ن : تو . ( 7 ) - اصل : كنم .